Γιατί οι καλοί άνθρωποι συνήθως την πατάνε; Πώς να βάζετε όρια

Photo by Wherbson Rodrigues on Pexels.com

Πολύ συχνά συμβαίνει να νιώθουμε πως παρά τα όσα δίνουμε στους άλλους αυτό που λαμβάνουμε ως «ανταπόδοση» είναι αχαριστία και ίσως ακόμα και κακή συμπεριφορά. Πόσες και πόσες φορές δεν έχετε σκεφτεί «μα δεν υπολόγισε όλα τα καλά που έχω κάνει για εκείνον/ η πώς συμπεριφέρεται έτσι; Τι συμβαίνει λοιπόν, με την καλοσύνη; Έχει βάση αυτό που η λαϊκή θυμοσοφία λέει «ο καλός καλό δε βρίσκει»;

Αρχικά θα πρέπει να έχουμε πάντα στον νου μας πως όταν κάνουμε μια καλή πράξη ή δείχνουμε καλή πρόθεση δεν περιμένουμε πάντα να έχουμε όφελος. Όταν η καλοσύνη μας είναι ιδιοτελής, χάνει κάθε ουσία, αφού δεν μας βελτιώνει, δεν αντιπροσωπεύει την ψυχή μας και δεν αποτελεί τίποτε άλλο από μια αβρότητα που κρύβει εσωτερικές επιθυμίες εκφρασμένες με λάθος τρόπο.

Εξετάζουμε όμως, την περίπτωση που ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια συνεχή παραβίαση ορίων, μια έμμεση ή άμεση επιθετικότητα που δε συνάδει με τη δική μας συμπεριφορά.

Πολλοί άνθρωποι θεωρούν πως η καλοσύνη πρέπει να δίνεται απλόχερα και χωρίς καμία κρίση. Λάθος. Η καλοσύνη είναι μια μεγάλη αξία, το που διοχετεύουμε τη θετική μας ενέργεια είναι μια διαδικασία που πρέπει να γίνεται πολύ προσεκτικά για να μην καταλήξει να εξαντλεί εμάς τους ίδιους στο τέλος.

Ο κόσμος θα ήταν ιδανικός αν όλοι είχαμε τις ίδιες προθέσεις αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο δε μπορεί να συμβαίνει. Μπορεί για παράδειγμα να αφιερώσατε πολύ χρόνο για να βοηθήσετε έναν συνάδελφο με το πρότζεκτ του και όταν εσείς του ζητήσατε μια παρόμοια χάρη εκείνος να μην ανταποκρίθηκε. Ίσως, διαθέσατε αρκετό χρόνο σε ένα φίλο που είχε προσωπικά προβλήματα, ίσως μιλήσατε αρκετά για τη σχέση του και προσπαθήσατε να βρείτε λύση, όταν όμως η δική σας ψυχολογία ήταν άσχημη εκείνος απλά εξαφανίστηκε, μη δίνοντας καμία σημασία.

Η ζωή είναι γεμάτη από μαθήματα που πρέπει να μάθουμε να τα αποκωδικοποιούμε και τίποτε δεν είναι τυχαίο. Συνήθως όταν η αχαριστία κάνει την εμφάνισή της, αρκετοί άνθρωποι είτε λόγω χαμηλής αυτοπεποίθησης είτε επειδή έχουν μάθει να βάζουν την ανάγκη τους και την επιθυμία τους σε δεύτερη μοίρα και να «τρέχουν» και να αγωνίζονται πρωτίστως για τους άλλους, δικαιολογούν την αδιαφορία και σπεύδουν να μπουν στη θέση του άλλου. Χωρίς να υποστηρίζουμε πως υπάρχουν καθολικοί κανόνες, η κακή συμπεριφορά είναι σημάδι που πρέπει να λαμβάνουμε ώστε να διορθώνουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Δε μας ενδιαφέρει τι μπορεί να έχει ο άλλος στο μυαλό του, μας νοιάζει όμως τι μπορεί να συμβαίνει με εμάς. Γιατί ανεχτήκαμε την αγένεια, την αδιαφορία τη ψυχική κακοποίηση για μια ακόμα φορά αφού έχει ξανασυμβεί; Μήπως είναι καιρός να μάθουμε από τα λάθη μας, μιας και όλα δείχνουν πως η θετική μας διάθεση δεν εκτιμήθηκε όπως εμείς θα θέλαμε;

Να δίνετε την καλοσύνη σας σε όσους κρίνετε ότι την αξίζουν. Εμπιστευτείτε τον εαυτό σας και την κρίση σας. Τολμήστε να πείτε ότι η δική σας κρίση είναι σωστή, να υποστηρίξετε το εγώ σας για να μπορέσετε να αναζητήσετε φίλους, γνωστούς, σχέσεις ουσιαστικές, ώστε να αποφύγετε την τοξικότητα όσο πιο πολύ μπορείτε και σε όσους περισσότερους τομείς της καθημερινότητάς σας γίνεται.

Να έχετε υπόψιν σας όταν δίνουμε χώρο δίνουμε σε τοξικούς ανθρώπους που δεν έχουν την κατάλληλη παιδεία για να εκτιμήσουν ό, τι τους διαθέτουμε με καλή προαίρεση, τόσο πιο πολλά θα ζητούν από εμάς. Ο άνθρωπος που δεν μπορεί να σεβαστεί τα όρια, όταν του δώσεις κάτι θα θέλει επίμονα και άλλο. Δοκιμάστε να κάνετε χώρο στο μετρό, σε έναν άνθρωπο που δε φαίνεται να δίνει και πολύ σημασία στο γεγονός ότι ήδη σας έχει στριμώξει στη θέση σας. Θα διαπιστώσετε ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, όχι μόνο δε θα εκτιμήσει το γεγονός πως με την κίνησή σας τον κάνατε να καθίσει πολύ πιο άνετα αλλά θα σας κολλήσει στο παράθυρο του συρμού λες και δεν έχετε κανένα δικαίωμα να κάθεστε και εσείς στο δημόσιο μέσο μεταφοράς όπως και εκείνος.

Φυσικά, όταν αντιδρούμε βάζοντας και τα δικά μας όρια και οι άλλοι έχουν συνηθίσει στο να μη μιλάμε, να μη ζητάμε και να δίνουμε μονάχα, η απάντηση που θα λάβουμε είναι επιθετική. Η έκπληξη είναι μεγάλη «μα εσύ δεν είχες πρόβλημα μέχρι τώρα», «τώρα το θυμήθηκες να διαμαρτυρηθείς», «προς τι αυτό το ξαφνικό ξέσπασμα, δε σε καταλαβαίνω καθόλου». Αν έρθετε αντιμέτωποι με μια τέτοια συμπεριφορά, μην ανησυχήσετε, η οριοθέτηση είναι κάτι που γίνεται αργά, σταδιακά και ακολουθεί τους δικούς μας ρυθμούς, εμπεριέχει πάντα το σεβασμό των συνανθρώπων μας αλλά και του ιδίου μας του εαυτού.

donate: Κάνε μια δωρεά στο blog paypal.me/kogior

Τα τελευταία άρθρα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: