Η ανοησία όσων αρνούνται να φορέσουν μάσκες και τα πολιτικά κίνητρα

«Δε θέλω να φορέσει το παιδί μου φίμωτρο» γράφει ο άλλος στο facebook και από κάτω πέφτουν βροχή τα like. Κοιτάζοντας πιο προσεκτικά το προφίλ του, ανακαλύπτεις στην εικόνα προφίλ το «flat earth greece». Η ανοησία σε όλο της το μεγαλείο αλλά τι σημασία έχει; Αρκεί μια φωνή από όπου και αν προέρχεται για να ακολουθήσει ο διαδικτυακός όχλος. Αλήθεια είναι τόσο αθώα όλα αυτά τα σχόλια για τις μάσκες και τα εμβόλια;

Σαφώς και δεν είναι. Σε πολλές περιπτώσεις πίσω από όλα αυτά μπορεί να κρύβονται ακόμα και πολιτικά κίνητρα ή προθέσεις αμφισβήτησης μιας κυβερνητικής πολιτικής. Δεν είναι δυνατόν, μετά από όλη τη φασαρία που προκλήθηκε με το κίνημα κατά των μασκών στα σχολεία και την παρέμβαση του εισαγγελέα, να εμφανίζεται πρόσκληση σε διαδήλωση σε διάφορες περιοχές της χώρας, αρχές Σεπτεμβρίου, λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία. Κανένας απλός πολίτης με «αθώα» κίνητρα δε θα ρίσκαρε τόσο πολύ. 

Είναι ακροδεξιοί; Ναι, αν παρατηρήσεις καλά τα προφίλ των επαναστατών, περιγράφουν ανθρώπους με εθνικο-απελευθερωτικές, ρατσιστικές και επιθετικές απόψεις, εκφράζουν πολεμικές εξάρσεις, μεγάλες ιδέες και όλες τις ανόητες θεωρίες συνωμοσίας που θα μπορούσε ένας άνθρωπος χωρίς καμία παιδεία να πιστεύει. Είναι ακροαριστεροί; Φυσικά και είναι. Σε αυτή την περίπτωση το αφήγημα είναι πλαισιωμένο με διαφόρων ειδών ηθικών πλεονεκτημάτων και δε λείπουν ακόμα και οι καλλιτέχνες που εκθέτουν τις πολιτικές τους πεποιθήσεις με τόσο θράσος, μιας και δε διστάζουν να βάλουν ακόμα και τα παιδιά μπροστά για να επιχειρηματολογήσουν. 

Καλά όλα αυτά όμως γιατί υπάρχει τόσος πολύς κόσμος που τους ακολουθεί; Σε πολλές περιπτώσεις και ειδικά στην Ελλάδα, ευθύνεται κατά κύριο λόγο η έλλειψη κοινωνικής ευθύνης. Δεν έχουν καταλάβει πως το συμφέρον βρίσκεται και εκτός της οικίας, στο πόσο φροντίζουμε τον άλλο για τον απλούστατο λόγο ότι δε χρειάστηκε στο μικρόκοσμο του κομφορμισμού τους να φροντίσουν κανέναν. Αν πιάσουν φωτιά τα χωράφια όλων των γειτόνων δε μας νοιάζει αρκεί το δικό μας να είναι εντάξει. Το ότι σε λίγα χρόνια δε θα μπορούμε να αναπνεύσουμε γιατί η περιοχή θα έχει καταστραφεί διόλου μας ενδιαφέρει. 

Με την ίδια λογική λειτουργούν ακόμα και οι επιχειρηματίες. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που διαμαρτύρονται επειδή πρέπει να φορέσουν μάσκες, ακόμα περισσότεροι εκείνοι που παραβιάζουν τα μέτρα ακόμα και μετά την επιβολή προστίμων, ακόμα και ιδιαίτερα στο χώρο της εστίασης γιατί δε θέλουν να χάσουν τη βολή τους εκείνοι και οι πελάτες τους. Αν του χρόνου η πανδημία προκαλέσει μεγαλύτερη καταστροφή δεν είναι θέμα προς σκέψη, γιατί ο Έλληνας είναι τόσο αυθόρμητος, «ό,τι φάμε και ό, τι πιούμε δηλαδή» και μεθαύριο ας πληρώσει ο γείτονας. Αυτή είναι η εκπαίδευση που είχαμε τόσα χρόνια, αυτή ακολουθούμε και σήμερα στην κρίση, πολιτικοί και πολίτες μαζί. 

Και κάπου εδώ καταλήγουμε στο φταίξιμο του κράτους που λαμβάνει διαρκώς και μονίμως μέτρα καταστολής, γιατί ήταν ανίκανες πάντα οι κυβερνήσεις συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής να καταρτίσουν ένα πρόγραμμα ενημέρωσης ουσιαστικής, που δε θα πληρώνει καμπάνιες αλλά δασκάλους και κοινωνικούς λειτουργούς σε σχολεία και γειτονιές που δε θα κουνάει το δάχτυλο αλλά θα επιμένει στην εκπαίδευση κοινωνικής ευθύνης που δε θα ενοχοποιεί τους πολίτες για τις εξάρσεις της πανδημίας επειδή άνοιξε διάπλατα τα σύνορα, τονίζοντας πως είναι στο φιλότιμο του καθενός το πώς θα αντιμετωπίσουμε τον κορονοϊό και τη δυσκολία στην οικονομία. Όχι, το φιλότιμο δεν αποκτάται από τη μια μέρα στην άλλη, καλλιεργείται.  

Και οι σοβαρές πολιτικές για την οικονομία, φροντίζουν να έχουν και plan b για την περίπτωση που μια μεγάλη κρίση χτυπήσει τη χώρα. Όποια και αν είναι αυτή η κρίση: Δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχει μια εναλλακτική ανάπτυξης εκτός από τον τουρισμό στην Ελλάδα, δεν είναι δυνατόν να πιστεύουμε πως μόνο ο τουρισμός θα κινεί τους μοχλούς μια ζωή και πως κανένα  καλοκαίρι τίποτε κακό δε θα συμβεί. Πού είναι όλη εκείνη η ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας που από τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι την Νέα Δημοκρατία μπουχτίσαμε να ακούμε και ποια είναι τα αποτελέσματά της τώρα που ο τουρισμός δε γίνεται να λειτουργήσει σωστά; Διεθνώς όλες οι οικονομίες δέχτηκαν πλήγμα αλλά ούτε η Ιταλία, ούτε η Ισπανία που υπέφεραν από όλους πιο πολύ δεν ζουν μονάχα από τους καλοκαιρινούς επισκέπτες. Και εδώ διαπιστώνουμε για ακόμα μια φορά ούτε καρφίτσα δε μπορεί να παράγει, μόνο αέρα κύμα, τυρόπιτα και πολύ καφέ. 

Κάπως έτσι λοιπόν, στους ακροαριστερούς και τους ακροδεξιούς που θυμώνουν και αποκαλούν τις μάσκες φίμωτρα, προστίθενται και εκείνοι που δεν μπορούν να ανεχτούν ένα ανεύθυνο κράτος να ζητά τα ρέστα από τους πολίτες. Και αντιδρούν, με λανθασμένο όμως τρόπο γιατί το κόστος της αντίδρασης βαραίνει εμάς και την υγεία μας. Το κράτος έχει αποδείξει πως μπορεί να επιβιώσει ακόμα και με λιγότερους πολίτες. Ποιος νοιάστηκε στο παρελθόν για μας ποιος θα νοιαστεί στο μέλλον: Λιγότερες συντάξεις λιγότερα έξοδα και όλα μια χαρά.

Λύνουν πολλοί τα προβλήματά μας με τη δική μας επιπολαιότητα κερδίζουν κάποιοι άλλοι με τη διασπορά της ανοησίας. 

 

donate: Κάνε μια δωρεά στο blog paypal.me/kogior

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: