«Πικρή θάλασσα» του Μενέλαου Λουντέμη, μια υπέροχη ιστορία για τη φτώχεια και τις ανθρώπινες αξίες

Ο Μενέλαος Λουντέμης (Αγία Κυριακή Αιγιαλού 14 Ιανουαρίου 1912 – Αθήνα 22 Ιανουαρίου 1977) ή αλλιώς Μενέλαος Βαλασιάδης όπως ήταν το πραγματικό του όνομα υπήρξε ένας από τους πολυγραφότερους Έλληνες συγγραφείς: Σαράντα πέντε βιβλία, μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιήματα θεατρικά. Πολλοί είναι εκείνοι που σημειώνουν πως η γραφή του στρέφεται στον κοινωνικό ρεαλισμό μιας και συχνά περιγράφει τα βιώματα των καταπιεσμένων ανθρώπων αλλά εύκολα μπορεί κανείς να διακρίνει πως το έργο του είναι πρώτα από όλα μια ουσιαστική και βαθιά διείσδυση στην ανθρώπινη ψυχή, στα πάθη και τους πόθους της, στις σκοτεινές πτυχές της.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που τόσο πολλοί αναγνώστες, ακόμα και στις ημέρες μας μνημονεύουν τις σκέψεις του όπως τις έχει αποτυπώσει στο χαρτί, πραγματικό απόσταγμα ζωής και εμπειρίας.

loudemis

Η πικρή θάλασσα του Μενέλαου Λουντέμη είναι ένα θεατρικό που πρωτοεκδόθηκε το 1979. Η ιστορία περιγράφει τις ζωές των ψαράδων σε ένα μικρό κόλπο του Σαρωνικού. Άνθρωποι βασανισμένοι από τα κύματα της θάλασσας μα την αγαπούν τόσο πολύ. Οι δυσκολίες, η φτώχεια, τα δάνεια τους καλούν να ξεπουλήσουν τον τόπο τους για τη δημιουργία μιας προβλήτας, να δώσουν όλο το «εγώ» τους για τα χρήματα. Οι αξίες τους, τα συναισθήματά τους θα δώσουν μια μεγάλη μάχη με τον υλισμό, τη διαφθορά. Ποιος θα νικήσει άραγε;

-Έρχεσαι από μακριά παιδί μου; 

-Από πολύ μακριά παππού, από εκεί που δε λιώνουν τα χιόνια. 

-Έτσι ε; Είναι αλήθεια αυτό που λένε; 

-Ποιο παππού; 

-Πώς τά ‘ χατες εκεί οι άνθρωποι είναι όλοι κατσούφηδες. 

-Σε όλο τον κόσμο παππού μια μονάχα κατσουφιά γνώρισα. Τη φτώχεια.

-Καλά τα λες. 

-Έτσι ε; Και λένε και κάτιτίς άλλο. 

-Ποιο;

-Πως ο ήλιος είναι τά ‘χατες άνοστος, χλεμπονιάρης, κι αγριοκοιτάζει τους ανθρώπους. Αλήθεια είναι και τούτο; 

-‘Ακου παππού. Είδα τόπους πάνω στη γη τόσο άφεγγους που οι άνθρωποι δε βλέπουν να περπατήσουν. Μα το γέλιο δε τους λείπει. 

-Μα αφού δεν έχει ήλιο; 

-Αυτός είναι ο αληθινός ήλιος τους, το γέλιο…

 

 

donate: Κάνε μια δωρεά στο blog paypal.me/kogior

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: