Οι κάμερες στα σχολεία είναι επικίνδυνη εκπαίδευση ανελευθερίας

Μετά την καραντίνα η συζήτηση για τα προσωπικά δεδομένα και τις ελευθερίες μας, έχει επισκιάσει ακόμα και την ίδια την ανησυχία για την πανδημία. Σε πολλές χώρες όπως η Γαλλία και σε διάφορες δραστηριότητες προτείνεται η καταγραφή της ανθρώπινης συμπεριφοράς μέσω κάμερας, πράγμα που όπως είναι φυσικό προκαλεί μεγάλες αντιδράσεις. Στη χώρα μας, η πρόταση για κάμερες μέσα στα σχολεία προκαλεί μεγάλη αναστάτωση και διαμαρτυρίες τόσο από εκπαιδευτικούς όσο και από γονείς και μαθητές που απορούν όσον αφορά το πού θα καταλήξουν οι καταγραφές αλλά και όχι μόνο.

Με  ελαφρότητα αντιμετωπίζει μέχρι στιγμής η κυβέρνηση το ζήτημα λέγοντας πως έχει ήδη επικοινωνήσει με την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Δε γνωρίζουμε όμως με ποιο λογισμικό θέλουν να γίνει η όλη διαδικασία και ποιες εταιρείες θα σχεδιάζουν να συμμετάσχουν στο συγκεκριμένο πρόβλημα. Το πιο σημαντικό είναι πως οι ιθύνοντες δείχνουν να μη δίνουν καμία σημασία στο γεγονός πως η τηλε- εκπαίδευση είναι δυνατόν να καταγραφεί και να διαδοθεί από τον έναν υπολογιστή στον άλλο με πραγματικά πανεύκολο τρόπο. Αρκεί ένα πρόγραμμα καταγραφής δεδομένων ήχου και εικόνας για να «διαρρεύσει» η εικόνα της σχολικής αίθουσας και να περάσει στα χέρια του οποιουδήποτε θελήσει να την εκμεταλλευτεί για οποιονδήποτε σκοπό, παρανόμως.

Αναρωτήθηκαν τα κυβερνητικά στελέχη και η Υπουργός Παιδείας τι θα μπορούσε να συμβεί ακόμα και με το διαδικτυακό bullying σε αυτή την περίπτωση; Πως ας πούμε θα μπορούσε το υλικό από τις αίθουσες να καταλήξει σε χλευασμό, κριτική ακόμα και απειλές ενάντια στον μαθητή και αλλά και τον καθηγητή;

Όσον αφορά τους εκπαιδευτικούς, όπως πολύ σωστά τόνισε στο κρατικό κανάλι ο Πρόεδρος της ΟΛΜΕ δεν έχει την υποχρέωση κανείς εκπαιδευτικός να είναι εξοικειωμένος με τις κάμερες και να δίνει παράσταση μπροστά στους μαθητές. Ο εκπαιδευτικός δεν μπορεί να είναι ο εαυτός του μπροστά στις κάμερες και αν αυτό μας φαίνεται υπερβολικό, ας ανατρέξουμε σε πρόσφατα επιστημονικά συμπεράσματα σύμφωνα με τα οποία  οι «βιντεοκλήσεις» μπορούν να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στη ψυχολογία.

Ο Τζέφρι Γκόλντε, αναπληρωτής καθηγητής στο Columbia Business School έχοντας πρόσφατα διδάξει αρκετές ώρες τους μαθητές του με την εφαρμογή Zoom λόγω κοινωνικού εγκλεισμού ανέφερε πως η όλη διαδικασία αποδείχτηκε εξαιρετικά κουραστική: «Παρατήρησα, όχι μόνο στους μαθητές μου, αλλά και στον εαυτό μου, μια τάση προς εξάντληση», τόνισε. «Είναι δύσκολο να συγκεντρωθείς και είναι δύσκολο να σκεφτείς συγκεντρωμένα».

Το συμπέρασμα της  Sheryl Brahnam, καθηγήτριας στο τμήμα Τεχνολογίας Πληροφοριών και Ασφάλειας του Κυβερνοχώρου στο Missouri State University στο Springfield όπως δημοσιεύτηκε στο New York Times έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον. Η Sheryl Brahnam προσπάθησε με απλά λόγια να εξηγήσει τι συμβαίνει με τις βιντεοδιασκέψεις λέγοντας: «Η προσωπική επικοινωνία μοιάζει με βιντεοδιάσκεψη όσο και ένα πραγματικό κέικ βατόμουρο μοιάζει με ένα συσκευασμένο κέικ βατόμουρο που δεν περιέχει ούτε ένα βατόμουρο αλλά τεχνητές γεύσεις και συντηρητικά». Στο ίδιο άρθρο γίνεται αναφορά και στον ρόλο που παίζουν οι αλλοιώσεις ακόμα και στην εικόνα ή και στη φωνή μέσω της μετάδοσης και που πραγματικά μπορούν να αγχώσουν τους συνδιαλεγόμενους και να τους κάνουν να νιώσουν ακόμα πιο απομονωμένοι.

Η μάθηση κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια ψυχρή διαδικασία που στην τελική αυτό που θα διδάσκει είναι το πώς να δίνει η νέα γενιά τη συγκατάθεσή της για να την καταστρατήγηση των βασικών ελευθεριών. Καμία Αρχή και καμία πανδημία δε μπορεί να επιβάλλει μια τόσο επικίνδυνη μάθηση. Δεν έχουμε το δικαίωμα να διδάξουμε στους νέους πως η παιδεία μπορεί να γίνει ένα big brother για οποιονδήποτε λόγο. Αν είναι να εκπαιδευτούν τα παιδιά σε συνθήκες ανελευθερίας, ίσως θα ήταν καλύτερο να μην πάνε σχολείο ακόμα και για μια ολόκληρη χρονιά.

Αλλά δεν είναι ανάγκη να φτάσουμε στα άκρα. Λύσεις υπάρχουν και είναι απορίας άξιον πως δεν εξετάζονται οι εναλλακτικές. Ο καθηγητής θα μπορούσε για παράδειγμα να μαγνητοσκοπεί ο ίδιος τον πίνακα της τάξης χωρίς να φαίνονται πρόσωπα και να μεταδίδει σε όχι πραγματικό χρόνο τη διάλεξή του καθώς και τις σημειώσεις που χρειάζονται οι μαθητές. Εάν ακόμα δεν επιθυμεί ούτε αυτή την πρακτική, υπάρχουν τόσοι αναπληρωτές που ενδεχομένως έχουν την ικανότητα να ανεβάσουν σε μια πλατφόρμα e- learning όλα όσα χρειάζονται τα παιδιά.

Γ. Κολέτσος

donate: Κάνε μια δωρεά στο blog μας στέλνοντας ό, τι θες στο paypal.me/kogior

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: