Δείτε τι ανοησίες παίζει η ΕΡΤ στην εποχή του κορονοϊού: Τζάμπα πληρώνουμε…

Εδώ ο κόσμος καίγεται βαρκούλες αρμενίζουν… Τις ημέρες αυτές που καθόμαστε σπίτι η τηλεόραση οφείλει να προσφέρει ένα αξιοπρεπές θέαμα είτε ψυχαγωγικό είτε ενημερωτικό. Αυτές τις ημέρες είναι πολύ πιθανό να διαπιστώσεις πως πολύ συχνά, τίποτε από ταν δυο δεν προσφέρεται ούτε καν από τη δημόσια τηλεόραση, την ΕΡΤ που έχει έναν παραπάνω λόγο να μας δίνει ουσιαστικά πράγματα. Και όταν δεν το κάνει, έχουμε και εμείς οι τηλεθεατές έναν παραπάνω λόγο να γκρινιάζουμε βλέποντας τις ανοησίες της.

Το Σάββατο λοιπόν, που όλα τα κανάλια βάζουν τα δυνατά τους για να μεταδώσουν μηνύματα που ok, μπορεί να είναι και υστερικά κάποιες φορές, η ΕΡΤ αποφασίσει να αφιερώσει το μεσημεριανό της πρόγραμμα σε μανιτάρια και μότο-κρος. Εκτός τόπου και χρόνου με μια εκπομπή, με τον τίτλο «Η ζωή αλλιώς» δήθεν ταξιδιωτική, χωρίς κανένα νόημα και λόγο ύπαρξης για τον τηλεθεατή. Για να μη μπερδευτείτε δεν έχει καμία σχέση με την  πολύ καλή εκπομπή «Η ζωή είναι αλλού» της Εύης Κυριακοπούλου που κάποτε απολαμβάναμε. Καμία σχέση ούτε ως προς το περιεχόμενο ούτε ως προς την ουσία. Ο τίτλος είναι ψιλο- αντιγραφή, μάλλον…

Η Ίνα Ταράντου από όσο αντέξαμε να δούμε, αλλάζει συνέχεια συνολάκια και ταξιδεύει σε πόλεις και χωριά της Ελλάδας για να συναντήσει καθημερινούς ανθρώπους. Στο τελευταίο επεισόδιο μίλησε με παιδιά που κάνουν μότο κρος στην Εύβοια, μας έδειξε κανά δυο εικόνες από το βουνό Δίρφυ, έκανε κάτι βόλτες στη Χαλκίδα επισκέφτηκε έναν κύριο που έχει επιχείρηση καφέ και έπειτα έναν παραγωγό μανιταριών. Έφαγε μανιτάρια, μας τα έδειξε, τα μαγείρεψε… μιλάμε για σπουδαία ρεπορτάζ και μεγάλες στιγμές της δημοσιογραφίας. Ούτε ο Άκης Πετρετζίκης δε θα μας έδινε ένα τόσο ταπεινό θέαμα. Όλα αυτά βέβαια, μουσικά επενδεδυμένα με κλασσική, κοινότυπη και καθόλου ψαγμένη μουσική, για να δικαιολογούμε με σοβαροφάνεια  το ότι βρισκόμαστε στην ΕΡΤ και με ατελείωτες συζητήσεις άνευ ουσίας και ενδιαφέροντος.

Κάποια στιγμή πρέπει να αναρωτηθούμε όλοι εμείς τι είναι αυτό που βλέπουμε, ποιος το δημιουργεί και γιατί το δημιουργεί και κυρίως γιατί πληρώνουμε (ακόμα και αν η παραγωγή είναι εξωτερική). Αξίζουμε ένα τόσο εγωκεντρικό θέαμα με την αχρηστία του οποίου μένεις πραγματικά άναυδος;

Με λίγα λόγια, υπάρχει και το youtube παιδιά αν θέλετε απλά να κάνετε το κομμάτι σας και αν δεν έχετε να προσφέρετε ούτε καλή ενημέρωση ούτε καλή ψυχαγωγία. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, εντάξει, ακόμα και το youtube τέτοιο χαζολόι δε θα το «σήκωνε»… Aς ελπίσουμε, επειδή ξεκινούν ολοένα και περισσότερες εκπομπές στη δημόσια τηλεόραση, να μην έχουν αυτή την εικόνα του δήθεν ντοκιμαντέρ που δεν έχει τίποτε να πει αλλά μοιάζει με βίντεο κλιπ στην καλύτερη εκδοχή και στη χειρότερη με πασαρέλα.

donate: Κάνε μια δωρεά στο blog paypal.me/kogior

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: