Η θεατρική ομάδα κωφών «Τα τρελά χρώματα» μας μιλά για…ιαπωνικά φαντάσματα! (συνέντευξη)

Η τέχνη του θεάτρου είναι ένα δυνατό όχημα, μέσω του οποίου μπορούν να ενωθούν οι διαφορετικοί, φαινομενικά κόσμοι…

Πώς είναι να δημιουργεί κανείς θέατρο με κωφούς ή βαρήκοους πρωταγωνιστές; Να συνδυάζει την ομιλούμενη και τη νοηματική γλώσσα επί σκηνής; Και σε όλα αυτά να προσθέτει και την ιαπωνική τέχνη; Η θεατρική ομάδα κωφών «Τρελά χρώματα» ήταν πάντα σπουδαία στα μάτια μου και μετά την επικοινωνία που είχα με τα μέλη της, μπόρεσα να κάνω ακόμα πιο συγκεκριμένο το λόγο: «η τέχνη του θεάτρου είναι ένα δυνατό όχημα, μέσω του οποίου μπορούν να ενωθούν οι διαφορετικοί, φαινομενικά κόσμοι, κωφών και ακουόντων, γιατί τελικά υπάρχει ένας κόσμος: εκείνος του ονείρου». 

Συνέντευξη Γιώργος Κολέτσος 

-Ιστορίες Φαντασμάτων από την Ιαπωνία, στο Θέατρο Άβατον. Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για την παράσταση αλλά και γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο έργο;

Έλλη Μερκούρη: Η παράσταση αφηγείται παλαιούς μύθους και ιστορίες από τον κόσμο των νεκρών, αναδεικνύοντας το υπερφυσικό στοιχείο με τα δαιμόνια και τα πνεύματα της Άπω Ανατολής. Μέσα από τις ιστορίες αυτές αναδύεται η εξαιρετική ομορφιά του ιαπωνικού πολιτισμού. Αυτή η επιλογή έγινε όχι μονάχα εξαιτίας της ιδιατερότητας του ιαπωνικού πολιτισμού, μα και εξαιτίας της επιθυμίας μας να αναδείξουμε τον Λευκάδιο Χερν, έναν συγγραφέα που αν και Έλληνας κατά το ήμισυ, δυστυχώς δεν έχει αναγνωριστεί όπως θα του άξιζε στην Ελλάδα. Επιπλέον, αυτή η εμπλοκή που έχουμε με τις διαφορετικές γλώσσες επί σκηνής, χρησιμοποιώντας την ομιλουμένη και τη Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, έμοιαζε να ταίριαζε απόλυτα με τη συμβολή μιας ακόμη γλώσσας, καθώς χρησιμοποιούμε στοιχεία ιαπωνικής νοηματικής γλώσσας.

-Το μεταφυσικό στοιχείο που περιλαμβάνεται στους μύθους ήταν κάτι που σας γοήτευσε και γιατί;

Έλλη Μερκούρη: Το υπερφυσικό στοιχείο είναι ένα στοιχείο που πάντοτε ασκεί γοητεία στους ανθρώπους. Θεωρώ ότι τα πνεύματα της Άπω Ανατολής δεν αφήνουν ασυγκίνητο κανέναν. Είναι αυτή η δύναμη που τα διακατέχει και είναι έξω από τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος όσο και αν προσπαθεί δεν μπορεί να συλλάβει τη δύναμη αυτού του κόσμου.

ISTORIES FANTASMATWN APO THN    IAPWNIA_1.jpg

-Τι είναι το θέατρο Καμπούκι; Ποια είναι τα ιδιαίτερα στοιχεία του ιαπωνικού θεάτρου που θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε;

Έλλη Μερκούρη: Το θέατρο Καμπούκι είναι ένα είδος παραδοσιακού ιαπωνικού θεάτρου. Είναι γνωστό για το στιλιζάρισμα που είχε και περιείχε την τέχνη του τραγουδιού και του χορού. Εμείς από την πλευράς μας, το χρησιμοποιούμε σαν έμπνευση και δημιουργώντας κάποιες προεκτάσεις του. Συμβόλιζε επίσης και το θέατρο της πρωτοπορίας ή το περίεργο θέατρο, γεγονός που ταίριαξε απόλυτα στο συγκεκριμένο δίγλωσσο καινοτόμο θέατρο που προτείνουμε.

-Αναφέρετε πως χρησιμοποιείτε το visual vernacular στο έργο αλλά και τα mudras των ασιατικών παραδόσεων. Θα θέλατε να πείτε δυο λόγια εξηγώντας μας τι είναι αυτά τα στοιχεία;

Έλλη Μερκούρη: Το Visual Vernacular αποτελεί μια διαφορετική μορφή τέχνης, η οποία συνδυάζει στοιχεία ποίησης, παντομίμας και νοηματικής γλώσσας με κινηματογραφικές τεχνικές. Στη συγκεκριμένη παράσταση συνδυάζεται με συμβολικές χειρονομίες (mudras) των Ασιατικών παραδόσεων. Είναι σαν να μπλέκονται και άλλες γλώσσες επί σκηνής, οι οποίες έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: τη χρήση των χεριών με εκφραστικό τρόπο, δίνοντας στα πράγματα μια διαφορετική διάσταση.

-Συστήστε μας τη θεατρική ομάδα κωφών και τα μέλη της. Αποτελείται τόσο από κωφούς όσο και ομιλούντες ηθοποιούς;

Έλλη Μερκούρη : Η Θεατρική Ομάδα Κωφών «Τρελά Χρώματα» αποτελείται κυρίως από κωφά-βαρήκοα άτομα. Την Ομάδα αποτελούν: Όλγα Δαλέκου, Μαρία Ρίκκου, Σοφία Ζάγκα, Κώστας Ρίκκου, Μαρία Στεφανή και Έλλη Μερκούρη. Η Ομάδα συνεργάζεται με ένα δίκτυο συνεργατών: Μυρτώ Γκανούρη, Τσαμπίκα Φεσάκη, Γεωργία Μπούρδα, Ελίζα Αλεξανδροπούλου, Κωστή Βοζίκη, Μάτα Μάρρα, Ελεάννα Γεροντοπούλου, Όλγα Γερογιαννάκη, Νατάσα Μάρτιν, Δάφνη Δρακοπούλου, Αγγελική Λεμονή, Νίκος Ευσταθιάδης κ.α.

DSC_0171  (1).jpg

-Έχετε μια μακρά πορεία από το 2009. Πώς ξεκινήσατε να στήσετε την ομάδα και ποιος ήταν το όραμά σας από την αρχή μέχρι σήμερα;

‘Ελλη Μερκούρη : Δεν συμμετείχα από την αρχή στην Ομάδα, αλλά μπορώ να πω ότι ξεκίνησε με τις ίδιες απόψεις και ιδέες που έχουμε όλα τα μέλη μέχρι σήμερα: ότι η τέχνη του θεάτρου είναι ένα δυνατό όχημα, μέσω του οποίου μπορούν να ενωθούν οι διαφορετικοί φαινομενικά κόσμοι, κωφών και ακουόντων, γιατί τελικά υπάρχει ένας ο κόσμος: εκείνος της τέχνης και του ονείρου.

-Η παράσταση απευθύνεται τόσο σε ακούοντες όσο και σε κωφούς βαρήκοους. Πώς το καταφέρνετε αυτό; Επίσης και σε τυφλούς ανθρώπους;

Μυρτώ Γκανούρη (διερμηνέας):  Η Oμάδα μας, πάντα χρησιμοποιεί στις παραστάσεις, τη νοηματική γλώσσα μαζί με την ομιλούμενη. Αυτόματα λοιπόν απευθύνεται στο ευρύ κοινό, καθώς και στους κωφούς χρήστες της Νοηματικής γλώσσας. Για εμάς αποτελούσε προτεραιότητα να καταφέρουμε να κάνουμε τις παραστάσεις μας καθολικά προσβάσιμες, στόχος ο οποίος επετεύχθη. Η συγκεκριμένη παράσταση θα έχει υποτιτλισμό, καθώς και ακουστική περιγραφή σε κάποιες παραστάσεις για το κοινό με προβλήματα όρασης.

-Ισχύει ακόμα ο νόμος περί αρτιμέλειας στο θέατρο, αυτός ο άδικος για τους καλλιτέχνες περιορισμός;

Όλγα Δαλέκου (Ηθοποιός):  Το 2019 καταργήθηκε ο νόμος περί αρτιμέλειας και μπορούν όλοι να σπουδάσουν κανονικά. Αλλά.όμως πώς μπορεί ένας κωφός να κάνει μαθήματα ορθοφωνίας αφού δεν μπορεί να ακούσει τους ήχους της μουσικής; Πώς μπορεί ένα άτομο σε αναπηρικό αμαξίδιο να χορέψει αν δεν υπάρχουν ράμπες; Οι περιορισμοί αυτοί υπάρχουν ακόμη και σήμερα, αφού δεν υπάρχουν ακόμη οι κατάλληλες υποδομές και ο εξοπλισμός, ώστε να μπορέσουν να πραγματοποιηθούν τα παραπάνω. Και ούτε οι εξειδικευμένοι καθηγητές που να γνωρίζουν ανάλογα θέματα αναπηρίας και τέχνης. Πρέπει να γίνουν αρκετά βήματα. Έχουμε ακόμη δρόμο μπροστά μας.

ISTORIES FANTASMATWN APO THN    IAPWNIA_2.jpg

– Τι λόγια ακούτε από το κοινό που σας παρακολουθεί τόσα χρόνια τώρα; Θα μπορούσατε να μας πείτε ένα όμορφο σχόλιο που θυμάστε;

Μαρία Ρίκκου (Ηθοποιός) : Το κοινό εντυπωσιάζεται για διαφορετικούς λόγους, το πως καταφέρνουμε ταυτόχρονα να κάνουμε ένα θέατρο χρησιμοποιώντας την ομιλουμένη και τη νοηματική ή το πως καταφέρνουμε να μαθαίνουν οι ακούοντες τη νοηματική γλώσσα. Τους εντυπωσιάζει το γεγονός ότι και οι κωφοί χρησιμοποιούν τη φωνή τους. Θυμάμαι πολύ καλά ότι, όταν παίξαμε στο Μουσείο Υδροκίνησης στη Δημητσάνα, ήρθε ένας θεατής και μου είπε ότι το κοινό πρέπει να μας ευχαριστεί θερμά. γιατί δίνουμε ένα μάθημα ζωής. Αυτό έμεινε στην καρδιά μου και δεν μπορώ να το ξεχάσω. Εμείς οι κωφοί ως ηθοποιοί έχουμε δείξει ενεργητική συμμετοχή στον τομέα της τέχνης.

-Νιώθετε πως με την καλλιτεχνική σας δράση καλλιεργείτε την ενσυναίσθηση στον κόσμο; Ότι αντιστέκεστε στο ρατσισμό;

Τσαμπίκα Φεσάκη (Ηθοποιός) : Ως καλλιτέχνης, ηθοποιός, παιδαγωγός, αλλά και ως άνθρωπος προσπαθώ να καλλιεργήσω την ενσυναίσθηση πρώτα στον εαυτό μου και αυτό είναι το πρώτο και το βασικό βήμα για να καλλιεργήσεις την ενσυναίσθηση και στους άλλους, οπότε θα έλεγα πως προσπαθώ τουλάχιστον. Κατά τον ίδιο τρόπο προσπαθώ να καταλάβω, να αποδεχτώ και να σταθώ δίπλα στο διαφορετικό. Είναι επιλογή, στάση και τελικά τρόπος ζωής.

info

H Θεατρική Ομάδα Κωφών «ΤΡΕΛΑ ΧΡΩΜΑΤΑ» παρουσιάζει το έργο του Λευκάδιου Χερν «Ιστορίες Φαντασμάτων από την Ιαπωνία» από τις 7 Μαρτίου μέχρι 12 Απριλίου κάθε Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:00 στο Θέατρο Άβατον. Ευπατριδών 3-Κεραμεικός

 

 

donate: Κάνε μια δωρεά στο blog paypal.me/kogior

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: