Συνέντευξη με την Άννη Θεοχάρη: «Όταν μας αγκαλιάζουν με αγάπη και εμπιστοσύνη μπορούμε να λάμψουμε»

«Είναι στ’ αλήθεια τόσο ωραίο, να είσαι κάτι το σπουδαίο

Μέσα στα ζώα το πιο μεγάλο, μα εγώ θα γίνω κάτι άλλο»

Η Άννη Θεοχάρη έγραψε μια ιστορία για έναν ελέφαντα που όλοι του έλεγαν πως θα γίνει ελέφαντας αλλά εκείνος ήθελε να γίνει κάτι άλλο. Ποιος θα τον εμποδίσει και ποιος θα σταθεί στο πλάι του; Μια ιστορία για τη μοναδικότητα και την πίστη στον εαυτό μας.

Η συγγραφέας είναι επίσης, απόφοιτος δραματικής σχολής και ασχολείται με αφηγήσεις και δραματοποιήσεις παραμυθιών πάνω από δεκαπέντε χρόνια. Έχει συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές και μουσικές παραστάσεις και έχει διδάξει θεατρικό παιχνίδι σε δημόσια ΙΕΚ και σε χώρους για παιδιά. Ήταν μέλος του βασικού θιάσου στην μουσικοθεατρική παράσταση του Φοίβου Δεληβοριά «Η ταράτσα του Φοίβου» στην πρώτη εντυπωσιακή της χρονιά καθώς και φέτος τη βλέπουμε ως Μένη στην τηλεοπτική σειρά του ALPHA «Μην αρχίσεις τη μουρμούρα».

-Πώς ξεκινήσατε να γράφετε το πρώτο σας βιβλίο; 
Το πρώτο μου βιβλίο λέγεται «Πού πάει ένα μπαλόνι όταν φεύγει από το χέρι σου» και ξεκίνησα να το γράφω όταν σε μια βόλτα μου στη παραλία άκουσα ένα μικρό κοριτσάκι να ρωτάει το μπαμπά του «Πού πάει ένα μπαλόνι όταν φεύγει από το χέρι σου»;

-Τι σας ώθησε να γράφετε παιδικά βιβλία;
Έκανα για πολλά χρόνια baby sitting και δούλεψα ως ανιματέρ σε παιδικά πάρτι από τα 19 μου οπότε περνούσα πολλές ώρες με παιδιά και πέρα από το ότι διαβάζαμε συνεχώς παιδικά βιβλία που ήταν μεγάλη έμπνευση για μένα, έπρεπε και να επινοώ καθημερινά καινούργιες ιστορίες και να δημιουργώ φανταστικούς κόσμους ώστε να κρατάω το παιδικό ενδιαφέρον αμείωτο!

12745674_974983429256714_6140884885422653593_n

-Πώς γεννιέται ένα βιβλίο σας και ποια είναι η πηγή έμπνευσης σας;
Συνήθως εμπνέομαι διαβάζοντας παιδικά βιβλία και χαζεύοντας εικονογραφήσεις καλλιτεχνών που θαυμάζω. Επίσης παρατηρώ πολύ τα παιδιά. Μέσα στα λόγια τους κρύβονται όλες οι ιστορίες του κόσμου.

-Πείτε λίγα λόγια για το καινούργιο σας βιβλίο.
Λέγεται «Ένας ελέφαντας το κάτι άλλο» και πρωταγωνιστής του είναι ένας μικρός Ελέφαντας που ενώ όλοι του λένε πως όταν μεγαλώσει πρέπει και οφείλει να γίνει ελέφαντας, εκείνος θέλει να γίνει κάτι άλλο. Η ιστορία φωτίζει την σημασία της μοναδικότητά μας και την πίστη που πρέπει να έχουμε στον εαυτό μας και πως όταν μας αγκαλιάσουν με αγάπη και μας δείξουν εμπιστοσύνη μπορούμε να λάμψουμε και να γίνουμε το κάτι άλλο.

 

-Τα συναισθήματά σας με την κυκλοφορία του; 
Είμαι κατενθουσιασμένη και χοροπηδάω από τη χαρά μου. Κυρίως νιώθω ευγνώμων για τη στήριξη που έχω από τον εκδότη μου, Διονύση Βαλεριάνο και τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική, που έδειξαν εμπιστοσύνη στον μικρό μου ελέφαντα και τον άφησαν να λάμψει και να γίνει το κάτι άλλο.

-Δεν είναι μεγάλη ευθύνη να γράφεις ένα βιβλίο για παιδιά; 

Η ευθύνη σαν λέξη δίπλα στο παιδικό βιβλίο κάπως με αγχώνει. Προτιμώ να σκέφτομαι πως γράφουμε παιδικά βιβλία για να περνάμε όμορφα, να δημιουργούμε συνθήκες για πολύ παιχνίδι και παίζοντας να μαθαίνουμε τα πιο σπουδαία πράγματα.

-Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να τα μυήσουμε τα παιδιά στο μαγικό κόσμο των βιβλίων;
Είναι γνωστό πως τα παιδιά είναι μιμητές των μεγάλων και αντιγράφουν τις συνήθειές μας. Όσο διαβάζουμε βιβλία και γυροφέρνουμε τη βιβλιοθήκη μας τόσο θα θέλουν να κάνουν και εκείνα το ίδιο. Ένας άλλος τρόπος είναι να επισκεπτόμαστε παιδικές βιβλιοθήκες και βιβλιοπωλεία και γενικά να τους δίνουμε ερεθίσματα.

Cover

-Οι σπουδές σας στο θέατρο σας έχουν βοηθήσει στη συγγραφή; 
Πάρα πολύ! Ο τρόπος που προσεγγίζεις έναν ρόλο και η διαδικασία που ακολουθείς για να χτίσεις τον κόσμο του είναι σαν να ξαναγράφεις μια καινούργια ιστορία. Στο θέατρο την αφηγείσαι μέσα από το σώμα σου και τα εκφραστικά σου μέσα, ενώ στη συγγραφή χρησιμοποιείς χαρτί και μολύβι, η τέλος πάντων πληκτρολόγιο, αν κι εγώ χρησιμοποιώ κυρίως χρώματα και πολύ πολύ χαρτί! Το θέατρο επίσης με έχει βοηθήσει στις δραματοποιήσεις των παραμυθιών μου, στο πως θα παρουσιάζω αυτές τις ιστορίες στα παιδιά, πως τους μοιράζω ρόλους, πως φτιάχνω σκηνικό και πως στήνω μια παράσταση από το τίποτα. Στο θέατρο μαθαίνουμε να κάνουμε λίγο από όλα και είναι όλα πολύτιμα για τον κόσμο των παιδιών.

-Από την συγγραφή στην εικονογράφηση πως συνδυάζονται αυτά; 
Ανέκαθεν ζωγράφιζα και λάτρευα τα εικονογραφημένα βιβλία. Ήταν ένας μεγάλος στόχος για μένα να αρχίσω να εικονογραφώ τα δικά μου βιβλία, οπότε έκατσα σπίτι μου και ζωγράφισα ώρες ατελείωτες, μελέτησα τα χρώματα και εκπαιδεύτηκα στο σκίτσο και κάπως έτσι έφτασα να κρατάω στα χέρια μου ένα βιβλίο εικονογραφημένο από μένα!

 -Όταν ήσασταν παιδί, ποιο βιβλίο είχατε αγαπήσει πολύ και ποιον συγγραφέα;
Αγαπώ πολύ τον Πίτερ Παν του Τζέιμς Μπάρι. Με γοητεύει πολύ η ιδέα ενός αγοριού που δεν θέλει να μεγαλώσει και είναι μια ιστορία που θα ήθελα πάρα πολύ να έχω σκεφτεί εγώ!

annitheoxari (2)

-Τι είναι το πρότζεκτ «Το Χάρτινο Θέατρο», πείτε μας λίγα λόγια γ’ αυτό.
Το χάρτινο Θέατρο είναι μια παραστατική αφήγηση που συνδυάζει τεχνικές θεάτρου, θεατρικό παιχνίδι, δραματοποιημένη αφήγηση και διαδραστικά παιχνίδια.

Έμπνευσή μου ήτα το γιαπωνέζικο Καμισιμπάι (kami (紙) που σημαίνει θέατρο και shibai (芝居) που σημαίνει χαρτί) μια μορφή συμμετοχικής αφήγησης, η οποία συνδυάζει αρμονικά το ζωντανό, προφορικό λόγο με την εικόνα.

Η αφήγηση βασίζεται πάνω σε ένα φαινομενικά αδιάφορο μικρό κουτί που όταν ανοίξει ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια των παιδιών ένας ολόκληρος κόσμος, ένα μεγάλο σκηνικό όπου εκεί θα ζήσουν καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης οι ήρωες της ιστορία αλλά και όλοι οι θεατές. Κάθε σκηνικό και αξεσουάρ του Χάρτινου Θεάτρου είναι φτιαγμένο από μένα και το βασικό υλικό που έχω χρησιμοποιήσει είναι το χαρτί.

 -Έχετε ήδη κάποια καινούρια ιστορία στο μυαλό σας;
Έχω πάντα ιστορίες στο μυαλό μου! Αυτή τη στιγμή ξεδιαλέγω τα πινέλα μου και ξεσκονίζω το πληκτρολόγιό μου. Όταν θα είμαι έτοιμη θα ξεχωρίσω την καλύτερη μου ιστορία και θα σας την φανερώσω.

INFO:

Το βιβλίο «Ένας ελέφαντας το κάτι άλλο κυκλοφορεί» από την Ελληνοεκδοτική. 

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ. 

Η Άννη Θεοχάρη έχει επίσης γράψει έξι βιβλία που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Λιβάνη,

«Που πάει ένα μπαλόνι όταν φεύγει από το χέρι σου»

«Ένας ξεχωριστός φίλος»

«ο Σιτάρι»

«Μέλση η βασίλισσα του κεριού και του μελιού»

«Για πάντα Χριστούγεννα»

«Έχασα τη μύτη μου και ψάχνω να τη βρω»

και έχει εικονογραφήσει η ίδια τα δύο τελευταία της βιβλία.

donate: Κάνε μια δωρεά στο blog paypal.me/kogior

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: