Παρακολουθώντας την ταινία «Παράσιτα», μερικές διαπιστώσεις

Ο Μπονγκ Τζουν-χο πρέπει να είναι πανούργο μυαλό, γιατί μόνο ένα πανούργο και ευφυές μυαλό μπορεί να γράψει ένα σενάριο όπως αυτό της ταινίας “Παράσιτα”. Μια ιλαροτραγωδία από την Νότιο Κορέα, που παρουσιάζει την ιστορία μιας οικογένειας ανέργων και τον αγώνα της για επιβίωση μέσα από μια άλλη οικογένεια αφελών πλουσίων. Μαύρη κωμωδία, θρίλερ, κοινωνικό, πολιτικό φιλμ. Τα “Παράσιτα” είναι όλα αυτά μαζί.

Η ιστορία ξεκινά με τον μεγάλο γιο της οικογένειας, να προσπαθεί να βρει εργασία και να καταλήγει με πλαστό πτυχίο να κάνει μαθήματα αγγλικών στην κόρη μιας πολύ πλούσιας οικογένειας. Η αφελής μητέρα της πείθεται εύκολα για την ικανότητα του νεαρού στη διδασκαλία και εκείνος εκμεταλλευόμενος την εμπιστοσύνη που του δείχνει αποφασίζει να βάλει όλη του την οικογένεια να εργαστεί στο σπίτι, μη δηλώνοντας βέβαια πως πρόκειται για την αδερφή του, τη μητέρα, τον πατέρα του. Όλοι τους μαζί, στήνουν ένα μεγάλο σχέδιο εξαπάτησης, με σκοπό το χρήμα.

Η διαφωνία και η αντίθεση ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις είναι το θέμα που παρουσιάζεται στην ταινία όχι μόνο μέσα από το σενάριο αλλά και οπτικά. Η σκηνοθεσία φροντίζει από την αρχή μέχρι το τέλος του φιλμ να δείχνει αριστοτεχνικά τη διαφορά στη συμβίωση των τάξεων παρουσιάζοντας “επίπεδα” από τη βίλα στο καταφύγιό της, από το δρόμο στο φτωχό ημι-υπόγειο διαμέρισμα της οικογένειας. Σε πολλά σημεία της ταινίας διαπιστώνει κανείς μια “ευθεία γραμμή” που χωρίζει τους άρχοντες από τους πληβείους, η εικόνα είναι συμβολική και γεμάτη ουσία. Είναι βέβαια και ατμοσφαιρική, η περιπλάνηση στις φτωχογειτονιές της Νότιας Κορέας ζεσταίνει των θεατών και καταφέρνει να δημιουργήσει θαλπωρή ακόμα και όταν το θέαμα είναι “άγριο”.

parasota.JPG

παρασοτα2

Το πιο σημαντικό όμως είναι το ότι αντιμετωπίζει την ταξική πάλη από μια διαφορετική οπτική. Οι φτωχοί είναι εκείνοι που εξαπατούν, που χρησιμοποιούν δόλια μέσα για να πετύχουν να ζήσουν μια καλύτερη ζωή σαν παράσιτα δίπλα στους εύπορους και φαινομενικά αθώους εργοδότες τους. Η αφήγηση όμως ξεδιπλώνει το αναμφισβήτητο δίκιο τους. “Και εγώ αν ήμουν πλούσια θα ήμουν καλή, ίσως πιο καλή από εκείνη” αναφέρει σε κάποιο σημείο της ταινίας η μητέρα των φτωχών απατεώνων, για τη ξιπασμένη κυρία του πλούσιου σπιτιού. Σε αυτή την ταινία δεν υπάρχουν καλοί και κακοί υπάρχουν άνθρωποι που ξεδιπλώνουν σταδιακά τη σκληρότητά τους. Άραγε τι θα συμβεί όταν έρθουν αντιμέτωποι με άλλους φτωχούς στη διεκδίκηση του χρήματος; Όταν αποκτήσουν ανταγωνισμό από την ίδια τους την “κάστα”;

28ac1c260be373a036f5e4039b8aceda

Η ιστορία είναι αναμφίβολα μια μικρή σπουδή στην ανθρώπινη ψυχή και την απληστία αλλά και μια διαπίστωση της αλήθειας που λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε αλλά αγνοούμε παρασυρμένοι από τις κοινωνικο-πολιτικές ιδεολογίες. Δεν έχει σημασία το πόσα χρήματα έχεις, σημασία έχει το πόσο λογαριάζεις το χρήμα σαν προσωπικό σου θεό. Όταν τα χαρτονομίσματα προσδιορίζουν τις ηθικές αξίες σου, μπορεί να σε μολύνουν ακόμα και όταν δεν τα κατέχεις. Από την άλλη μεριά, η αξιοπρέπεια θίγεται όταν πεινάς η οργή της είναι ικανή είτε να σε τυφλώσει είτε να σου ανοίξει τα μάτια είτε να σου οπλίσει τα χέρια για “απόδοση δικαιοσύνης” σε εκείνους που πιστεύουν πως μπορούν να διαχειρίζονται τη ζωή των άλλων απλά και μόνο επειδή έχουν πολλά μηδενικά στον τραπεζικό τους λογαριασμό.

Η ψεύτικη αστική ευγένεια των ανώτερων τάξεων, η δήθεν ευαισθησία  που καλύπτει το κενό στην ψυχή και οι εκλεπτυσμένες επιλογές ως αποτέλεσμα της νωθρότητας του μυαλού ξεμπροστιάζουν μια ολόκληρη ιδεολογία του δυτικού πολιτισμού που φαίνεται πως συναντάται και στην κορεάτικη κοινωνία.

Εκπληκτική ταινία με συνεχή εναλλαγή συναισθημάτων αλλά και ίσως λίγο παραπάνω σουρεαλιστική από όσο θα έπρεπε ειδικά προς το τέλος με κάποια στοιχεία υπερβολής που δεν είχαν να προσθέσουν κάτι παραπάνω στην ήδη έξυπνη και ανατρεπτική ιστορία της.

Γιώργος Κολέτσος

Info- Παράσιτα 

Νοτιοκορεάτικη ταινία, σκηνοθεσία Μπονγκ Τζουν – χο

Διάρκεια: 132΄

Διανομή: SEVEN FILMS.

Συντελεστές: 

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Bong Joon-ho
ΣΕΝΑΡΙΟ: Bong Joon-ho, Han Jin-won
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Hong Kyung-pyo
ΜΟΥΣΙΚΗ: Jung Jae-il
ΜΟΝΤΑΖ: Yang Jin-mo
ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Song Kang-ho, Lee Sun-kyun, Cho Yeo-jeong, Choi Woo-Shik, Park So-dam

ΜΠΟΝΓΚ ΤΖΟΥΝ-ΧΟ
50χρονος Νοτιοκορεάτης σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Σπούδασε στην Κορεατική Ακαδημία Κινηματογράφου.  O πρώτος Κορεάτης που βραβεύεται με Χρυσό Φοίνικα.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ 
2019 Parasite
2017 Okja
2013 Snowpiercer
2009 Mother
2006 The Host
2003 Memories of Murder
2000 Barking Dogs Never Bite

 

 

Translate

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: