Oι νέες ταινίες που αξίζει να δεις

Το πορτρέτο μιας γυναίκας που φλέγεται
ΔΡΑΜΑ ΕΠΟΧΗΣ
Σκηνοθεσία: Σελίν Σιαμά
Eρμηνείες: Νοεμί Μερλάν, Αντέλ Ενέλ

Βρετάνη, 1770. Στη Μαριάν, νεαρή ταλαντούχα ζωγράφο, ανατίθεται να ζωγραφίσει την Ελοΐζ, κόρη αριστοκρατικής οικογένειας. Συνηθιζόταν εκείνα τα χρόνια κάθε κοπέλα της «καλής κοινωνίας» να προσφέρει ένα πορτρέτο της στον μελλοντικό σύζυγό της, τον οποίο εννοείται ότι επέλεγαν οι γονείς της. Ομως, η Ελοΐζ αρνείται να παντρευτεί – άρα και να γίνει στόχος του βλέμματος της Μαριάν, δηλαδή να ποζάρει. Η Μαριάν θα πρέπει λοιπόν να τη ζωγραφίσει χωρίς η ίδια να το γνωρίζει, παρατηρώντας την κάθε μέρα διακριτικά.

Κάπως έτσι φιλοτεχνήθηκε «Το πορτρέτο μιας γυναίκας που φλέγεται», μια δυνατή και ευφυώς δομημένη ταινία εποχής σε σενάριο και σκηνοθεσία της Σελίν Σιαμά, που όχι μόνο έφερε στην ίδια τη Γαλλίδα δημιουργό το βραβείο σεναρίου του 72ου Φεστιβάλ Καννών, αλλά και έχει κάνει τους κριτικούς σε Ευρώπη και Αμερική να… φλέγονται από ενθουσιασμό.

«Ούτε λεπτό χαμένο»

Για «μια συναρπαστική ιστορία πόθου που θυμίζει Χίτσκοκ, το “Vertigo” και τη “Ρεβέκκα”» έγραψαν ο Guardian και το Variety. «Ούτε ένα από τα 120 λεπτά δεν πάει χαμένο», κατά τον Hollywood Reporter, που τονίζει την καλή χημεία μεταξύ των δύο πρωταγωνιστριών του φιλμ –Νοεμί Μερλάν και Αντέλ Ενέλ– ως βασικό παράγοντα επιτυχίας του. Για το περιοδικό TIME, «Το πορτρέτο μιας γυναίκας που φλέγεται» είναι σπουδαίο παράδειγμα του πώς μια καλοειπωμένη ιστορία, με “ζωντανούς” χαρακτήρες, μπορεί να σε διαπεράσει μέχρι το μεδούλι και να σε κάνει να τη σκέφτεσαι για μέρες».
«Βαθιά πολιτική»

Για το Paris Match πρόκειται για «μια ιστορία αγάπης και ταυτόχρονα, για μια ταινία βαθιά πολιτική: ένα μανιφέστο για όλες τις γυναίκες που διεκδικούν το δικαίωμα να αποφασίζουν για το σώμα, τη ζωή και το πεπρωμένο τους, που θέλουν να έχουν λόγο στον γάμο και στη μητρότητα».

Ντιέγκο Μαραντόνα
Σκηνοθεσία: Ασίφ Καπάντια
Το χρυσό παιδί των γηπέδων

Σπουδαίος μπαλαδόρος, είδωλο του σύγχρονου ποδοσφαίρου, «θεός» των γηπέδων. Ενα νέο ντοκιμαντέρ, έρχεται να φωτίσει τη συναρπαστική ιστορία του Μαραντόνα, ξεκινώντας από τις 5 Ιουλίου 1984, όταν φθάνει στη Νάπολι με την πλέον πολυδάπανη μεταγραφή στην παγκόσμια ποδοσφαιρική ιστορία. Οπως εξηγεί ο σκηνοθέτης, «το 1981 ο ατζέντης του Μαραντόνα σκέφτηκε να κάνει μια ταινία για εκείνον, και έτσι προσέλαβε δύο καμεραμάν να τον ακολουθούν παντού. Εκατοντάδες ώρες γυρίστηκαν τότε: τα μισά αρχεία ήταν στη Νάπολη και τα άλλα μισά σε μια αποθήκη της πρώην γυναίκας του. Ετσι, όλο το υλικό προέρχεται από τους προσωπικούς του καμεραμάν».

Gemini Man
Σκηνοθεσία: Aνγκ Λι
Ερμηνείες: Γουίλ Σμιθ, Μαίρη Ελίζαμπεθ Γουίνστεντ
Ενάντια στον εαυτό του

O δύο φορές βραβευμένος με Οσκαρ σκηνοθέτης των ταινιών «Τίγρης και δράκος», «Η ζωή του Πι», «Το μυστικό του Brokeback Mountain» συνεργάζεται με τον Γουίλ Σμιθ σε μια ταινία δράσης – επιστημονικής φαντασίας. Ενας πενηντάχρονος συνταξιούχος δολοφόνος, ο Χένρι Μπρόγκαν, καταδιώκεται από τον εικοσιτετράχρονο κλώνο του. Ο Χένρι, μαζί με τους αδίστακτους συναδέλφους του, Ντάνι και Μπάρον, βρίσκονται κυνηγημένοι καθώς διασχίζουν την υφήλιο αναζητώντας την αλήθεια. Η ταινία είναι ένα ταξίδι σε ολόκληρο τον πλανήτη με εντυπωσιακές μάχες μεταξύ των δύο χαρακτήρων και, φυσικά, την τελική αναμέτρηση.

Οροσειρά των ονείρων
Σκηνοθεσία: Πατρίσιο Γκουσμάν
Το κλείσιμο της τριλογίας

Μετά τα «Νοσταλγώντας το φως» και το «Μαργαριταρένιο κουμπί», ο πολυβραβευμένος Χιλιανός σκηνοθέτης ολοκληρώνει την τριλογία της ιστορικής μνήμης με τη νέα του ταινία που κέρδισε το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ στις Κάννες. Ο Γκουσμάν προσανατολίζει τη ματιά του στην Κορδιλιέρα, τη χαρακτηριστική οροσειρά των Ανδεων της Χιλής. Με σημείο αναφοράς ακόμη ένα χαρακτηριστικό φυσικό γνώρισμα μιας πατρίδας που ελάχιστα πλέον αναγνωρίζει, ο κορυφαίος εκπρόσωπος του ποιητικού και του πολιτικού σινεμά τεκμηρίωσης συνεχίζει μια μοναδική εξερεύνηση στο λεπτό αυτό σύνορο, όπου συναντάται ο χρονικά αμελητέος ανθρώπινος παράγοντας με την άχρονη φύση.

Μη χαμηλώνεις το βλέμμα
Σκηνοθεσία – σενάριο: Φλοριάν Χένκελ βον Ντόνερσμαρκ
Ερμηνείες: Τομ Σίλινγκ, Σεμπάστιαν Κοχ, Πόλα Μπιρ
Η τρέλα του 20ού αιώνα

Μια τραγική ιστορία για τον έρωτα, την τέχνη, την πολιτική, από τον βραβευμένο με Οσκαρ σκηνοθέτη για τις «Ζωές των άλλων», Φλοριάν Χένκελ βον Ντόνερσμαρκ. Ο δημιουργός της εμπνέεται από αληθινά γεγονότα που διατρέχουν τρεις δεκαετίες γερμανικής ιστορίας και παρουσιάζει μια ταινία που ρίχνει φως στην τρέλα και στην τραγωδία του 20ού αιώνα μέσα από τη μοίρα τριών ανθρώπων. Πρωταγωνιστούν οι Τομ Σίλινγκ, Σεμπάστιαν Κοχ και Πόλα Μπιρ, συνθέτοντας μια ιστορία που γοητεύει με την αγωνία και τιμάει την απελευθερωτική δύναμη της τέχνης, καθώς εμπνέεται παράλληλα από τη ζωή και το έργο του σπουδαίου Γερμανού καλλιτέχνη Γκέρχαρντ Ρίχτερ.

Πηγή

Translate

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: