Victims, με τον Στέλιο Κρητικό και τη Σόνια Κωτίδου: Το γυμνό πορτραίτο της ανθρώπινης ψυχής

Θύμα, σύμφωνα με το λεξικό: Αυτός που υφίσταται τα αποτελέσματα μιας βίαιης ή εγκληματικής ενέργειας. Αυτός που υφίσταται τις σοβαρές συνέπειες ενός ατυχήματος, μιας καταστροφής. Όλοι ξέρουμε τι σημαίνει. Άλλωστε ζούμε σε μια κοινωνία και μια εποχή που όλοι ψάχνουν να βρουν το θύτη, ξεχνώντας όλα τα άλλα…Καμιά φορά, η βία μεταδίδεται σαν ιός και χωρίς να το θέλουμε από θύματα γινόμαστε και εμείς οι ίδιοι θύτες. Άλλες φορές πάλι, η θυσία του άλλου ήταν κάτι που το επιθυμούσαμε βαθιά αλλά δε το δείχναμε…

Μια τέτοια ιστορία μας διηγείται το τολμηρό, ψυχολογικό θρίλερ τον Michael Howard (Μιchael Schnessel) ένα έργο που έχει παιχτεί σε πολλά θέατρα ανά τον κόσμο. Αυτή η ιστορία παίρνει σάρκα και οστά στο Studio Κυψέλης με πρωταγωνιστές τον Στέλιο Κρητικό και την Σόνια Κωστίδου. Ένα γυμνό μοντέλο και ένας ζωγράφος συναντώνται στο ατελιέ για χάρη της τέχνης. Το βράδυ της συνάντησης, θα ειπωθούν πολλά ‘ Οι πρωταγωνιστές θα ξεγυμνώσουν το σώμα τους και την ψυχή τους με βία, για να έρθουν αντιμέτωποι με τις αλήθειες του παρελθόντος, εκείνες που διαμόρφωσαν το σήμερα.

vixtims7

Τον Στέλιο Κρητικό τον γνώριζα από ρόλους κωμικούς και από την τηλεόραση. Τις μέρες  που επισκέφτηκα την πρεμιέρα της παράστασης Victims μελετούσα έναν από τους κορυφαίους λατίνους ζωγράφους, τον Μποτερο. Διάβαζα κριτικές που αφορούσαν το έργο του. Κάποιοι επεσήμαναν ότι έχει το ίδιο συνέχεια ύφος, έχει το δικό του trademark και τον κατηγορούσαν γι’ αυτό. Είναι καλό ένας καλλιτέχνης να δοκιμάζει πράγματα, ακόμα και όταν ο δρόμος που ακολουθεί είναι πετυχημένος και αναγνωρισμένος, σκεφτόμουν. Και το επιβεβαίωσα στη σκηνή του Studio Κυψέλης, παρακολουθώντας την ερμηνεία του Στέλιου Κρητικού, να υποδύεται έναν ζωγράφο. Η ζωή δεν προχωρά δίχως εκπλήξεις δυσάρεστες ή ευχάριστες άρα ούτε και η τέχνη. Και στην περίπτωση του πρωταγωνιστή η αλλαγή είναι μια ευχάριστη έκπληξη μιας και ξεδιπλώνει μια πολύ ξεχωριστή οπτική των υποκριτικών του ικανοτήτων.

kritikosstelios

Ο Στέλιος Κρητικός κατάφερνε να παρασύρει το κοινό μαζί του, στη ροή της πλοκής ακολουθώντας με επιτυχία την εναλλαγή των συναισθημάτων που απαιτούσε ο δύσκολος χαρακτήρας του έργου: άλλοτε αντίκριζες έναν χαρούμενο νέο, άλλοτε ένα οργισμένο ενήλικα, κάποτε έναν επικίνδυνο εγκληματία ή έναν πραγματικά αδύναμο θύμα. Θέλει πολύ δουλειά και πολλές ικανότητες για να πετύχεις ένα τόσο καλό αποτέλεσμα.

kritikos

Η Σόνια Κωτίδου από την άλλη, γυμνώθηκε επί σκηνής για να αποκαλύψει με την ερμηνεία της τα πιο κρυφά σημεία της ψυχής. Μέσα από τον ρόλο της μίλησε για τη δύναμη εκείνη που όλοι κρύβουμε μέσα μας ακόμα και αν είμαστε θύματα. Για το τι μπορεί να συμβεί όταν αυτή η δύναμη πέσει στα χέρια των σκοτεινών μας διαθέσεων. Η ερμηνεία της, άμεση και ώριμη χωρίς πρόσθετα στολίδια που θα «βάρυναν» την πλοκή στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, που απαιτούσαν να λειτουργεί με τον συμπρωταγωνιστή της σαν συγκοινωνούντα, συναισθηματικά δοχεία.  Η συνεργασία και των δυο παρουσίασε ένα σκληρό θέαμα, με τρόπο συγκινητικό στον θεατή. Και αυτό ήταν μεγάλο τους κατόρθωμα.

Και οι δυο τους όπως προείπαμε έμειναν γυμνοί επί σκηνής για αρκετή ώρα υπηρετώντας τις ανάγκες της σκηνοθεσίας. Άραγε, τι είναι πιο δύσκολο, να ξεγυμνώνεις το σώμα σου ή την ψυχή σου; Μονάχα οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές μπορούν να το γνωρίζουν. Όσο τα σώματά τους πάντως, αποτύπωναν και αυτά με τη σειρά τους τον ανθρώπινο πόνο, ο αισθησιασμός τους αποχωρούσε σιγά σιγά και έδινε τη θέση του στην αδυναμία και στον πόθο για λύτρωση. Σκηνοθετικά, η χρήση του γυμνού όχι μόνο σεβάστηκε τον θεατή αλλά τήρησε με ευλάβεια τους «κανόνες» της αισθητικής.

kritikoskostidou

Το έργο Victims είναι βαθιά πολιτικό όσο και η καθημερινή ζωή μας. Θα το έχετε ακούσει, θα το έχετε ζήσει και εσείς. Στη χώρα μας, στη βαθιά κακοποιημένη και ενοχοποιημένη κοινωνία της, οι πολίτες τα θύματα κάποιες φορές γίνονται πολύ σκληρά. Λέμε κάποιες φορές ότι ο ένας χαίρεται με το κακό του άλλου. Είναι όντως έτσι; Ίσως θύτες και θύματα να μη διαφέρουν και πολύ. Τι είναι άραγε αυτό που μας κάνει να πονάμε; Πώς θα κοιτάξουμε το μέλλον μας με τόσο πόνο; Η παράσταση Victims, ήταν για μένα τροφή για σκέψη.

Γιώργος Κολέτσος.

victims4

Ταυτότητα της παράστασης

Μετάφραση: Σωτήρης Αντωνίου
Σκηνοθεσία-φωτισμός: Γιώργος Λιβανός
Μουσική: Σάκης Τσιλίκης
Σκηνικά-κοστούμια: Γιοβάννα Πρασσίνου
Κινησιολογία: Σίμωνας Πάτροκλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Ζωρζέτ Μιρόν
Κινηματογράφηση: Αντώνης Μανδρανής
Γραφιστικά: Ειρήνη Γκολέμη
Φωτογραφίες: Ζώης Τριανταφύλλου Σφακιανάκης & Κώστας Βολιώτης
Προβολή-επικοινωνία: Νατάσα Παππά

Πρωταγωνιστούν: Στέλιος Κρητικός και Σόνια Κωτίδου

Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ 

donate: Κάνε μια δωρεά στο blog paypal.me/kogior

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: