Ο υπέροχος «πλανήτης» της Στέλλας Μαρή: Συναντήσεις με εξωγήινους στην Κυψέλη

Το ταλέντο της Στέλλας Μαρή δεν είναι εύκολο να το περιγράψεις. Από τις λίγες φορές που ένας μονόλογος μου κράτησε το ενδιαφέρον σε όλη τη διάρκεια της παράστασης.Δε μπορεί να έχεις δύναμη δίχως να έχεις γνωρίσει την αδυναμία. Τι ωραίος χώρος που είναι αυτό το θέατρο. Επιστημονική φαντασία και στη θεατρική σκηνή, γιατί όχι; Αυτές τις σκόρπιες σκέψεις που είχα βλέποντας την παράσταση » Ο Πλανήτης» φέρνω ξανά στον νου μου σήμερα και προσπαθώ να τις «τακτοποιήσω».

planitis

Δε είναι λίγες οι φορές που τα βάζουμε με τον κόσμο. Που λέμε «δεν αντέχω άλλο, δε μου αρέσει αυτό που ζω, δε θέλω να σκέφτομαι τι θα πει ο κόσμος»… Ο κόσμος όμως που δεν αντέχουμε είναι ο αυτός που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε, που εμείς συντηρούμε. Είμαστε εμείς οι ίδιοι. Που μετράμε τη ζωή με αριθμούς, που ζητάμε με έπαρση την αποδοχή, την ποσότητα. Που την ίδια ώρα που κραυγάζουμε την ευαισθησία μας, δε επιτρέπουμε στον εαυτό μας και στους άλλους την αδυναμία.

Και έπειτα… απορούμε: «Τι κόσμος είναι αυτός».

Μια τέτοια απορία έχει και η πρωταγωνίστρια του έργου, η Αλκμήνη που έρχεται στη γη από έναν άλλο πλανήτη, τον Άριστο, μαζί με άλλους εξωγήινους για να σώσει τη γη από τη βέβαιη εξαφάνισή της. Είναι οι Ηρακλειδείς, που διαφέρουν πολύ από τους γήινους… Θα γνωρίσουν το φόβο, θα δουν το έγκλημα, θα μάθουν τον έρωτα. Και μετά το «φαινόμενο» του έρωτα θα κληθούν να φύγουν…

 

Κάποιες φορές όταν απορούμε για τη ζωή μας, βάζουμε τη φαντασία μας να δουλέψει. Για να ξεφύγουμε. Να δραπετεύσουμε από το κατασκεύασμά μας. Σωτήρια λέμε, είναι η φαντασία. Όντως;

Κάπου εδώ, θυμάμαι τα όσα είπε η Στέλλα Μαρή στο τέλος της παράστασης ο Πλανήτης, του έργου που η ίδια έχει γράψει: «Χρησιμοποιώ την επιστημονική φαντασία για να επιστρέψω στον ρεαλισμό».

planitis

Φαντασία έχουμε όλοι. Το θέμα είναι πώς με αυτή τη φαντασία μπορούμε να φτιάξουμε το μικρόκοσμό μας και τον κόσμο του διπλανού. Αυτή είναι και η διαφορά της ψυχαγωγίας με τη διασκέδαση. Η μια ανοίγει ένα παράθυρο, η άλλη καταφέρνει να κλείσει το παράθυρο από το οποίο δραπετεύσαμε, για λίγο. Η τέχνη, το κείμενο, της Στέλλας Μάρη ανήκει στην πρώτη κατηγορία. Δε γυρνά την πλάτη στην αδυναμία κάνει προσπάθειες να την κατανοήσει. Πώς μπορείς να είσαι δυνατός αν δεν την έχεις ζήσει άλλωστε…

Δεν είναι λίγες φορές που παρακολουθώντας έναν μονόλογο βαρέθηκα. Που αντίκρυσα στη σκηνή τον εγωκεντρισμό ενός καλλιτέχνη ως θέαμα. Στην παράσταση «Ο Πλανήτης» συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Μια υπέροχη ερμηνεία σε κρατά καθηλωμένο. Δεν είναι όμως μονάχα το υποκριτικό ταλέντο. Η Στέλλα Μαρή γεννά νοήματα επί σκηνής και τα νοήματα αυτά φέρνουν σκέψεις και άλλες σκέψεις… Καταφέρνει να ξεπεράσει τον πολυπόθητο ρόλο της πρωταγωνίστριας και να σταθεί επάξια στον ρόλο του καλλιτέχνη.

Και έπειτα είναι και η σκηνοθεσία που η ίδια η κα Μάρη υπογράφει. Λιτή, λειτουργεί σαν όχημα των ιδεών και δεν προκαλεί παραπάνω θόρυβο από όσο πρέπει. Σου αφήνει χώρο να αναπνεύσεις, να ακούσεις. Έχω δει πολλές παραστάσεις να χρησιμοποιούν βιντεοπροβολές τόσο επίμονα, που νιώθεις πως χωρίς το δάνειο από τον κινηματογράφο, παράσταση δε θα υπήρχε. Εδώ ο προτζέκτορας χτίζει και αυτός μαζί, το θέαμα αλλά ευτυχώς, δεν κυριαρχεί.

diagonismos
Ήταν μια όμορφη παράσταση, διαφορετική. Το κοινό χειροκρότησε δυνατά, η πρωταγωνίστρια έμεινε για λίγο παραπάνω επί σκηνής για να μιλήσει με το κοινό. Έπειτα, έκανα μια βόλτα στο χώρο του studio Κυψέλης… Άλλο και αυτό. Μέρος ατμοσφαιρικό, σαν να μεταφέρεσαι σε άλλη εποχή, όση ώρα έμεινα στο θέατρο είχα ξεχάσει πως βρισκόμουν στο κέντρο της Αθήνας. Έφυγα και εγώ από τον πλανήτη εκείνο για να επιστρέψω στον δικό μου, με την πεποίθηση πως κάτι είχα κερδίσει.

Γιώργος Κολέτσος

 

Αν θέλετε να κερδίσετε προσκλήσεις για την παράσταση ελάτε εδώ

Πληροφορίες για την παράσταση 

https://gokitok.wordpress.com/2017/12/03/%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B4%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B5-5-%CE%B4%CE%B9%CF%80%CE%BB%CE%AD%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80/

Φωτογράφιση & βιντεοσκόπηση: Κώστας Βολιώτης

donate: Κάνε μια δωρεά στο blog paypal.me/kogior

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: