Τελευταία στοιχήματα: Πώς εξευτέλιζαν τις ψυχές φτωχών, με διαγωνισμούς χορού

H ιστορία, μου είπαν, είναι αληθινή. Στην Αμερική της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1930 η σκληρότητα της ανθρώπινης ύπαρξης έβρισκε την ύπαρξή της μέσα από ένα παράξενο θέαμα: Τους μαραθώνιους χορού. Απελπισμένοι καθημερινοί άνθρωποι με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, άνεργοι, συνωστίζονταν προκειμένου να λάβουν μέρος σε αυτούς. Χόρευαν για ατελείωτες ώρες, για πολλές εβδομάδες, 24 ώρες την ημέρα, μέχρι σωματικής και ψυχολογικής εξαντλήσεως. Χόρευαν και το κοινό διασκέδαζε, βλέποντας την ανθρώπινη ύπαρξη να εξευτελίζεται στην αρένα για ένα έπαθλο χρηματικό που υποσχόταν να τους αλλάξει τη ζωή. Στροβίλιζαν τα κουρασμένα κορμιά τους, ακολουθώντας τις σαδιστικές απαιτήσεις μιας εύπορης κριτικής επιτροπής . Μέχρι να νικήσουν, μέχρι να πέσουν κάτω.

Νευρικοί κλονισμοί, σωματική εξάντληση, σοβαροί τραυματισμοί ήταν η φιοριτούρα στο υπερθέαμα του πόνου. Και το κοινό εσπευδε να πληρώσει εισιτήριο, να απολαύσει τον πόνο του άλλου, να ξεχάσει το δικό του θυμό για τη δική του ζωή. Οι φωνές διαμαρτυρίας άρχισαν να πληθαίνουν. Οι μαραθώνιοι χωρού σταμάτησαν, ποιος όμως μπορεί να σταματήσει τη ανθρώπινη διαστροφή;

Χορεύοντας για το χρήμα. Οι φιέστες αυτές θυμίζουν το σήμερα, συμβαίνουν και πάλι στην (άλλοτε) Αμερική, των Βαλκανίων. Εκείνη που θρηνεί για τη φτώχεια και το διασυρμό αλλά δε σταματά να τα απολαμβάνει στην τηλεόραση. Εκείνη που δε μπορεί να γεμίσει το ψυγείο της και μαγειρεύει ακόμα “μεγάλες ιδέες”. Που δουλεύει σε εξευτελιστικά 24ωρα και μιλά για ανταγωνισμό και καριέρα. Που χαίρεται με τις μικρές και καθημερινές στιγμές δυστυχίας του γείτονα. Δεν έχει ο άλλος; Τι ωραία! Τώρα, δε με νοιάζει καν που δεν έχω εγώ.

“Η κρίση συνίσταται ακριβώς στο γεγονός ότι το παλιό πεθαίνει και το νέο δεν μπορεί να γεννηθεί” Άκουσα μια μέρα στο ραδιόφωνο. Ήταν μια φράση του Γκράμσι που εκφωνούσε ο Σταμάτης Κραουνάκης.

Και τι είναι το καινούργιο;

Απάντηση δεν έχω θα σου πω όμως για μια ανακάλυψη, μικρή. Στην πλατεία Κοραή στην Αθήνα, κάποτε όπως με πληροφόρησαν, σε ένα υπόγειο, βρίσκονταν τα γραφεία της Γκεστάπο, στην Κατοχή. Είναι η στοά που αντικρύζεις κατεβαίνοντας τα σκαλιά του κινηματογράφου Άστυ. Όταν τα γραφεία εκείνα έκλεισαν, στήθηκαν καταστήματα στη θέση τους. Ποτέ δε λειτούργησαν όμως. To σκηνικό έχει διατηρηθεί όπως ακριβώς ήταν… Το μόνο που έχει αλλάξει είναι ένα θέατρο που έχει στηθεί εκεί. Και σε αυτό το θέατρο, μια  ομάδα από νέους ανθρώπους, με το όνομα “δήλος”, αναπαριστά τους εξαντλητικούς χορευτικούς μαραθωνίους, της Santa Monica. Το βράδυ που παρακολούθησα τα “Τελευταία Στοιχήματα”, πράγματι, ανακάλυψα  κάτι καινούργιο.

Σε αυτή την παράσταση μπορείς να διακρίνεις πολλά ταλέντα ακόμα και αν δεν είσαι ειδικός. Ωραία κίνηση, ωραίες ερμηνείες, έξυπνη σκηνογραφία, κοστούμια που εντυπωσιάζουν, μέσα από την απλότητά τους. Το ταλέντο όμως που ξεχωρίζεις, έχει να κάνει με τη συλλογικότητα. Αυτό για το οποίο όλοι μιλάμε αλλά δε ξέρουμε τι είναι, στην πράξη. Οι καλλιτέχνες αυτοί καταφέρνουν, με μια φωνή, να μιλήσουν για τις δύσκολες μάχες της ζωής. Και δε ξεχνούν πως μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και το γέλιο. Το γέλιο που ξορκίζει το σκοτάδι αλλά δε γυρνά την πλάτη του σε αυτό. Γλυκόπικρο θέαμα. Είναι κατόρθωμα να σου δείχνουν τη στεναχώρια σου στη σκηνή και στο τέλος της παράστασης, εσύ να νιώθεις ανακούφιση.

Ήταν η φρεσκάδα τους που σε γέμιζε με αισιοδοξία. Η φρεσκάδα των ηθοποιών, όχι μόνο η ηλικιακή, η φρεσκάδα στη σκηνοθεσία. Ήταν η αίσθηση ότι στην Ελλάδα δεν καρποφορούν μόνο καφέδες του ενός ευρώ, τζατζίκι και σουβλάκι.

Καλά είναι και αυτά αλλά ευτυχώς, συμβαίνουν και άλλα πράγματα.

Γιώργος Κολέτσος

Τελευταία στοιχήματα- στον Πολυχώρο Underground

Πράγματα που θα ήθελες να γνωρίζεις για την παράσταση

Σκηνοθεσία: Δήμητρα Χατούπη

Δραματουργική επεξεργασία: Αντώνης Γαλέος

Σκηνικά: Αντώνης Χαλκιάς

Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης

Επιμέλεια μουσικής: Κωστής Βοζίκης

Κίνηση: Ζωή Κολλάτου, Σταύρος Κώττας

Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος

Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Ρίζος

Βοηθός σκηνοθέτης: Γιώργος Αδαμαντιάδης

Υπεύθυνος Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων: Αντώνης Κοκολάκης

ΠΑΙΖΟΥΝ:

Σεβαστή Αϊβαζίδου, Σαμουήλ Ακίνολα, Μαριλένα Βουγίδη, Γιώργος Γογώνης, Τρύφωνας Ζάχαρης, Μάρω Θεοδοσίου, Θωμάς Καζάσης, Λίνα Καμπούρογλου, Φιλία Κανελλοπούλου, Χρόνης Μανικάς, Σεμίνα Μιτζέλου, Γιάννης Μουστάκας, Νικόλας Παπαευθυμίου, Δήμητρα Παπουρτζή, Κατερίνα Παρισσινού, Αναστασία Πλέλλη, Βαρβάρα Ραμπαούνη, Δέσποινα Ρεκούδη, Ιωάννα Σιμάτη, Ηλέκτρα Τσαγκανά

Μέρες και ώρες παραστάσεων Δευτέρα: 21:15 Τρίτη: 21:15

Τιμές εισιτηρίων:

Γενική είσοδος: 10 ευρώ

Φοιτητικό: 7 ευρώ

Ανέργων || ατέλειες: 5 ευρώ

donate: Κάνε μια δωρεά στο blog paypal.me/kogior

Τα τελευταία άρθρα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: